Afgelopen week was het de “Week van de werkstress”. Er werd heel veel over geschreven en eigenlijk was het bijna allemaal negatief. Van de ene kant logisch, maar toch ook wel een beetje jammer als je het mij vraagt. Als ik een workshop geef over stress dan begin ik vaak met een kort filmpje van Rabbi Twerski, zoek het maar eens op. Hij vertelt met een mooie metafoor waarom stress (ook) positief is en dat heeft te maken met een kreeft.

Je hebt nl. een zekere mate van stress nodig om te groeien, oftewel een beetje vrij vertaald, tegenslagen maken je veerkrachtiger, sterker en ook stressbestendiger. Als alles in je leven altijd op rolletjes loopt en/of voor je wordt geregeld door de welbekende “curlingouders”, dan is het helemaal niet vreemd dat je ernstig van slag raakt als er dan “in een keer” iets misloopt, je kritiek krijgt of een deadline niet haalt. Je hebt simpelweg niet geleerd dat de wereld gewoon doordraait op het moment dat je een keer iets niet zo goed kunt of een fout maakt.

Het is dus juist goed als niet alles lukt of als je een keer nee hoort, daar groei je van. En dat kan van heel klein: een keer te laat komen, niet zo goed zijn in rekenen of een onvoldoende halen, tot 3 x op moeten voor je rijbewijs of niet slagen voor een eindexamen. Je ontwikkelt vertrouwen dat, wanneer er zich iets voordoet, het wel los zal lopen, het is niet het einde van de wereld.

Soms lijkt het tegenwoordig wel alsof kinderen echt overalvoor beschermd moeten worden, van geen cijfers op het schoolrapport tot voetballen zonder dat een team wint, “het gaat alleen om het plezier”. Op zich een prima gedachte, maar er is niks mis mee om een keer te verliezen (of winnen!), zeker als dit gebeurt als je 7 jaar bent en het gaat om een eenvoudig potje voetbal.

Veerkracht is voor een stukje genetisch bepaald en ook ervaringen in je kindertijd spelen natuurlijk een rol bij hoe je in het leven staat. De ene persoon is nou eenmaal meer van “het glas is halfvol” dan de ander. Maar je kunt die vaardigheden wel ontwikkelen.

Wat het leven ons brengt, hebben we helaas niet helemaal in de hand. Waar we wél invloed op hebben, is hoe we ermee omgaan.

En daarom zeg ik: Yes, stress! Kom maar op en laat me weer een stukje groeien 😊